Gedicht 1: Night

Night – William Blake

The sun descending in the west,
The evening star does shine;
The birds are silent in their nest,
And I must seek for mine.
The moon, like a flower
In heaven's high bower,
With silent delight,
Sits and smiles on the night.

Farewell, green fields and happy grove,
Where flocks have ta'en delight.
Where lambs have nibbled, silent move
The feet of angels bright;
Unseen they pour blessing,
And joy without ceasing,
On each bud and blossom,
And each sleeping bosom.

They look in every thoughtless nest
Where birds are covered warm;
They visit caves of every beast,
To keep them all from harm:
If they see any weeping
That should have been sleeping,
They pour sleep on their head,
And sit down by their bed.

When wolves and tigers howl for prey,
They pitying stand and weep;
Seeking to drive their thirst away,
And keep them from the sheep.
But, if they rush dreadful,
The angels, most heedful,
Receive each mild spirit,
New worlds to inherit.

And there the lion's ruddy eyes
Shall flow with tears of gold:
And pitying the tender cries,
And walking round the fold:
Saying: "Wrath by His meekness,
And, by His health, sickness,
Are driven away
From our immortal day."

And now beside thee, bleating lamb,
I can lie down and sleep,
Or think on Him who bore thy name,
Graze after thee, and weep.
For, washed in life's river,
My bright mane for ever
Shall shine like the gold,
As I guard o'er the fold."

Eigen mening

Dit is een gedicht uit de tijd van de Romantiek. Het gevoel en de natuur staan namelijk centraal in dit gedicht. Het gaat over hoe mooi de nacht lijkt en hoe stil het er is, maar dat er ondertussen in het 'donker' gevaar loert. Het gemene en het gevaarlijke (de leeuw, de wolf) staan op de loer om het onschuldig (de lam) te doden.
Een ander kenmerk van de Romantiek in dit gedicht is dat er verwezen wordt naar 'Hem', oftewel een soort van God.
De simpele dingen in het leven "zoals een lammetje en een vogeltje" worden gezien als het mooie en goede van het leven. Het lijkt bijna onwerkelijk dat zulke vredige wezens geschapen kunnen zijn door dezelfde schepper als die de 'monsters' (leeuwen, wolven) heeft geschapen.

Er wordt hier een sfeer gecreëerd door de erge gebeurtenissen (het doden van een lammetje) in het donker weer te geven. Dit geeft een gevoel dat het donker (de nacht) een onveilige en mysterieuze plek is en dat het licht (de dag) een veilige plek is waar alles vredig en mooi is.

Ik vind dit een heel goed gedicht, omdat de gevoelens heel goed worden weergegeven. Het gedicht laat je echt denken dat de nacht heel eng en gevaarlijk is en je voelt echt het gevaar en de sfeer die opgeroepen wordt.