Gedicht 5: Love’s Philosophy

Love’s Philosophy - Percy Shelley

The fountains mingle with the river
And the rivers with the ocean,
The winds of Heaven mix for ever
With a sweet emotion;
Nothing in the world is single,
All things by a law divine
In one spirit meet and mingle -
Why not I with thine?

See the mountains kiss high Heaven
And the waves clasp one another;
No sister-flower would be forgiven
If it disdained its brother;
And the sunlight clasps the earth,
And the moonbeams kiss the sea -
What are all these kissings worth
If thou kiss not me?


Eigen Mening
De dichter maakt een vergelijking tussen de manier waarop alles op aarde met elkaar is verbonden en de manier waarop hij zich verbonden wil voelen met degene van wie hij houdt. Dit is typerend voor een romantisch gedicht, omdat het gedicht emoties uit en het over de aarde/natuur gaat. De dichter denkt over de liefde als iets groots met veel details, aangezien hij ook de grote dingen en de details van de aarde beschrijft. (De dichter heeft het zowel over de bergen die “tot de hemel komen” en over de bloemen die naast elkaar groeien.)
Hij maakt een vergelijking door in de twee octaven in de eerste zes regels de aarde aan bod te laten komen en in de laatste twee regels steeds zijn liefde. Zo ontstaat een terugkerende rangorde van regels, waardoor het gedicht overzichtelijker wordt en meer samenhang gaat vertonen.
Ik vind dat de dichter de vergelijking heel mooi heeft gemaakt, omdat hij de hele aarde en zelfs een deel van het heelal (de maan) met zijn liefde vergelijkt. Dat lijkt me moeilijk, maar zoals de dichter het weergeeft lijkt alles heel samenhangend en logisch.